ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತಿತಂ ಚಕ್ರಂ ನಾನುವರ್ತಯತೀಹ ಯಃ।
ಅಘಾಯುರಿಂದ್ರಿಯಾರಾಮೋ ಮೋಘಂ ಪಾರ್ಥ ಸ ಜೀವತಿ ॥ 16 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
एवं प्रवर्तितं चक्रं नानुवर्तयतीह यः।
अघायुरिन्द्रियारामो मोघं पार्थ स जीवति ॥ 16 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
evaṃ pravartitaṃ cakraṃ nānuvartayatīha yaḥ|
aghāyurindriyārāmo moghaṃ pārtha sa jīvati || 16 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಏವಮ್ (एवम्, evam) = ಹೀಗೆ (thus)
- ಪ್ರವರ್ತಿತಮ್ ಚಕ್ರಮ್ (प्रवर्तितम् चक्रम्, pravartitam cakram) = ತಿರುಗಲು ಬಿಟ್ಟ ಚಕ್ರವನ್ನು (the wheel set turning)
- ನ ಅನುವರ್ತಯತಿ (न अनुवर्तयति, na anuvartayati) = ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ (does not follow)
- ಇಹ ಯಃ (इह यः, iha yaḥ) = ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು (who here)
- ಅಘಾಯುಃ (अघायुः, aghāyuḥ) = ಪಾಪವೇ ಆಯುಷ್ಯವಾದವನು (whose life is sin)
- ಇಂದ್ರಿಯಾರಾಮಃ (इन्द्रियारामः, indriyārāmaḥ) = ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲೇ ಆಟವಾಡುವವನು (who sports in the senses)
- ಮೋಘಮ್ (मोघम्, mogham) = ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ (in vain)
- ಪಾರ್ಥ (पार्थ, pārtha) = ಓ ಪಾರ್ಥ (O Partha)
- ಸಃ ಜೀವತಿ (सः जीवति, saḥ jīvati) = ಅವನು ಬದುಕುತ್ತಾನೆ (he lives)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಪಾರ್ಥ, ಹೀಗೆ ತಿರುಗಲು ಬಿಟ್ಟ ಚಕ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಪಾಪವೇ ಆಯುಷ್ಯವಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲೇ ಆಟವಾಡುವ ಅವನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Partha, one who does not follow the wheel thus set turning, whose life is sin and whose play is in the senses, lives in vain.
ಶ್ಲೋಕ 3.16ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 3.16
ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಚಕ್ರವನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಸುತ್ತಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವೇದದಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಅದರಿಂದ ಯಜ್ಞ, ಅದರಿಂದ ಮಳೆ, ಅದರಿಂದ ಅನ್ನ, ಅದರಿಂದ ಜೀವಿಗಳು, ಆ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿ.
Sridhara Swami turns the whole wheel once for us. From the Veda comes people’s turning towards action, from that the sacrifice, from that rain, from that food, from that living beings, and from those beings again the turning towards action.
ಇಂದ್ರಿಯಾರಾಮ ಎಂಬ ಪದ ಸೊಗಸಾದದ್ದು. ಆರಾಮ ಎಂದರೆ ತೋಟ, ವಿಹಾರದ ಜಾಗ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಅದನ್ನು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವುದು ಎಂದು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನು ಆತ್ಮಾರಾಮನಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅವನಿಗೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೇ ತೋಟಗಳಾಗಿವೆ.
Indriyarama is a lovely word. An arama is a garden, a pleasure ground. Shankara unpacks it as sporting among the objects. Ramanuja sets it against atmarama, one whose delight is the self: for this man the senses themselves have become his gardens.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಯೋಗ್ಯತೆ ಬರುವವರೆಗೆ, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿರುವ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನು ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ಈ ಪ್ರಕರಣದ ತಾತ್ಪರ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿನಾಯಿತಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಆತ್ಮದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಯಾವ ಸಾಧನವೂ ಬೇಕಿಲ್ಲದವನು, ಅಂದರೆ ಮುಕ್ತನಾದವನು ಮಾತ್ರ ಈ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಶುರುಮಾಡದಿರಬಹುದು.
Shankara closes a section here. His summary of the passage is that until fitness for the standing in self-knowledge arrives, the person who is qualified for action and does not know the self must practise karma yoga. Ramanuja allows exactly one exception: only the one whose seeing of the self depends on no means at all, that is, the liberated, may leave these works unbegun.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಎಲ್ಲರೂ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಕಡೆ ತಾನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ಗೀತೆ ಇಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಅವನ ಬದುಕು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥ ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
The Gita pricks here at the man who only takes where everyone else is giving. It calls his life not so much wicked as wasted.
ವ್ಯರ್ಥ ಎಂಬ ಪದವೇ ಕಠಿಣವಾದದ್ದು. ಸುಖವಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ, ಗುರುತು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು. ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದ ಬದುಕು ಮುಗಿದಾಗ ಏನನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
Wasted is the harder word. It does not say there was no pleasure in it. It says nothing is left behind. A life of taking only leaves nothing standing when it ends.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ