ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಯೇ ತ್ವೇತದಭ್ಯಸೂಯಂತೋ ನಾನುತಿಷ್ಠಂತಿ ಮೇ ಮತಮ್।
ಸರ್ವಜ್ಞಾನವಿಮೂಢಾಂಸ್ತಾನ್ವಿದ್ಧಿ ನಷ್ಟಾನಚೇತಸಃ ॥ 32 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम्।
सर्वज्ञानविमूढांस्तान्विद्धि नष्टानचेतसः ॥ 32 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
ye tvetadabhyasūyanto nānutiṣṭhanti me matam|
sarvajñānavimūḍhāṃstānviddhi naṣṭānacetasaḥ || 32 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಯೇ ತು ಏತತ್ (ये तु एतत्, ye tu etat) = ಆದರೆ ಯಾರು ಇದನ್ನು (but those who)
- ಅಭ್ಯಸೂಯಂತಃ (अभ्यसूयन्तः, abhyasūyantaḥ) = ದೋಷ ಹೇಳುತ್ತಾ (cavilling at it)
- ನ ಅನುತಿಷ್ಠಂತಿ (न अनुतिष्ठन्ति, na anutiṣṭhanti) = ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ (do not follow)
- ಮೇ ಮತಮ್ (मे मतम्, me matam) = ನನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು (my view)
- ಸರ್ವಜ್ಞಾನವಿಮೂಢಾನ್ (सर्वज्ञानविमूढान्, sarvajñānavimūḍhān) = ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲೂ ಮಂಕಾದವರು (deluded in every knowledge)
- ತಾನ್ ವಿದ್ಧಿ (तान् विद्धि, tān viddhi) = ಅವರನ್ನು ತಿಳಿ (know them to be)
- ನಷ್ಟಾನ್ ಅಚೇತಸಃ (नष्टान् अचेतसः, naṣṭān acetasaḥ) = ಕೆಟ್ಟುಹೋದವರು, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರು (ruined and without discernment)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಆದರೆ ಯಾರು ದೋಷ ಹೇಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಈ ನಿಲುವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲೂ ಮಂಕಾದ, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದ ಅವರು ಕೆಟ್ಟುಹೋದವರು ಎಂದು ತಿಳಿ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
But those who cavil at this view of mine and do not follow it, know them to be deluded in every knowledge, without discernment, and ruined.
ಶ್ಲೋಕ 3.32ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 3.32
ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ವಿರುದ್ಧ ಚಿತ್ರ. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಅವರು ಯಾವುದನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ‘ಈಶ್ವರನಿಗಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು’ ಎಂಬ ಅನುಶಾಸನವನ್ನು.
The mirror image of the previous verse. Sridhara Swami says exactly what it is that they hate: the instruction that work is to be done for the Lord’s sake.
‘ಅಚೇತಸ್’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಸೊಗಸಾಗಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚೇತಸ್ಸಿನ ಕೆಲಸವೇ ವಸ್ತು ನಿಜವಾಗಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸುವುದು. ಆ ಕೆಲಸ ನಡೆಯದಿದ್ದರೆ ಚೇತಸ್ಸು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ.
Ramanuja unpacks achetas beautifully. The business of the chetas is to settle what a thing truly is. Where that work is not done, the mind might as well not be there.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅದೇ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ: ಜನ ಏಕೆ ಪರಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ? ನಿನ್ನ ಶಾಸನವನ್ನು ಮೀರುವ ದೋಷಕ್ಕೆ ಅವರು ಏಕೆ ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ?
At the end of his comment Shankara raises a question that opens the way to the next verse: why do people follow another’s duty and abandon their own? Why are they not afraid of the fault of transgressing your command?
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಗೀತೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪದವರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ದೋಷ ಹುಡುಕುವವರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವರಿಗೂ ಜಾಗವಿತ್ತು, ಅವರು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು.
The Gita is not blaming those who disagree here. It is blaming those who look for faults. In the previous verse there was room even for those without trust: it was enough that they stayed quiet.
ಇದು ಇಂದಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ನಿಜ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೊದಲೇ ತಳ್ಳಿಹಾಕುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಕಲಿಯುವ ಬಾಗಿಲನ್ನೇ ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಅನುಮಾನ ಬೇರೆ, ತಿರಸ್ಕಾರ ಬೇರೆ.
This remains true. The habit of dismissing everything in advance looks like intelligence, but it shuts the door on learning. Doubt is one thing and contempt is another.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ