ಭಗವದ್ಗೀತೆ 5.17 ಅರ್ಥ: ತದ್ಬುದ್ಧಯಸ್ತದಾತ್ಮಾನಃ

ಒಂದೇ ‘ತತ್’ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಬರುತ್ತದೆ: ಬುದ್ಧಿ, ಆತ್ಮ, ನಿಷ್ಠೆ, ಪರಾಯಣ. ಸಾಧಕನ ಇಡೀ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಒಂದೇ ಕಡೆ ತಿರುಗುವುದನ್ನು ಈ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ‘ಅಪುನರಾವೃತ್ತಿ’ ಎಂದರೆ ಮತ್ತೆ ದೇಹಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರುವುದು.

The one word ‘That’ comes four times: understanding, self, steadfastness, goal. The repetition shows the seeker’s whole being turning one way. ‘No return’ means not coming back into bondage to a body.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ‘ತತ್’ ಪರಬ್ರಹ್ಮ. ಅದೇ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಅದರಲ್ಲೇ ನಿಂತು, ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ರಮಿಸುವ ಯತಿಗಳು ಇವರು. ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಪಾಪಾದಿ ದೋಷಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನ ತೊಳೆದುಹಾಕಿದೆ.

For Shankara ‘That’ is the Supreme Brahman. These are the renunciates who know it as their own self, give up all action and stand in it, delighting in the self alone. Knowledge has washed away the faults, sin and the rest, that cause samsara.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ‘ತತ್’ ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಶುದ್ಧ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ. ಆ ಆತ್ಮದರ್ಶನದ ನಿಶ್ಚಯ, ಅದರಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು, ಅದರ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲೇ ನಿರತತೆ. ‘ಅಪುನರಾವೃತ್ತಿ’ ಅವರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲೇ ನಿಂತ ಆತ್ಮ.

For Ramanuja ‘That’ is the pure nature of the self described in the preceding verses: resolve on seeing that self, the mind on it, devotion to its practice. ‘No return’ for him is the self standing in its own form, in a state from which there is no coming back.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ‘ತತ್’ ಅನ್ನು ಈಶ್ವರ ಎಂದು ಓದಿ, ಈ ಉಪಾಸನೆಯ ಫಲವಾಗಿ ಅವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಇದು ಅಪರೋಕ್ಷ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಮುಂಚೆ ಬರುವ ಸಾಧನದ ವರ್ಣನೆ.

Sridhara Swami reads ‘That’ as the Lord, and says that as the fruit of this worship, knowledge of the self comes by his grace. For Madhva this describes the means that immediately precedes direct knowledge.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಮನಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಒಂದು ಕಡೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಇರುವುದು ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿ. ಕೆಲಸದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಮನೆಯ ಚಿಂತೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಕೆಲಸದ ಚಿಂತೆ.

Part of the mind in one place and part in another is our usual state. At work we worry about home, at home about work.

ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ಹುಟ್ಟುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ, ಒಂದು ಕಷ್ಟದ ಆರೈಕೆಗೆ ಪೂರ್ತಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಾಗ ಬೇರೆ ಗೊಂದಲಗಳು ತಾವಾಗಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತವೆ.

All of us have felt, on a small scale, the strength that comes when understanding, mind, commitment and goal stand in one direction. When we give ourselves wholly to an exam or to a difficult piece of care, other distractions fall quiet of themselves.