ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಕೌಂತೇಯ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಯಾಂತಿ ಮಾಮಿಕಾಮ್।
ಕಲ್ಪಕ್ಷಯೇ ಪುನಸ್ತಾನಿ ಕಲ್ಪಾದೌ ವಿಸೃಜಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ 7 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम्।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ 7 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
sarvabhūtāni kaunteya prakṛtiṃ yānti māmikām|
kalpakṣaye punastāni kalpādau visṛjāmyaham || 7 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಕೌಂತೇಯ (कौन्तेय, kaunteya) = ಕೌಂತೇಯನೇ (O son of Kunti)
- ಕಲ್ಪಕ್ಷಯೇ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ (कल्पक्षये सर्वभूतानि, kalpakṣaye sarvabhūtāni) = ಕಲ್ಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ (at the end of a kalpa all beings)
- ಮಾಮಿಕಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಯಾಂತಿ (मामिकां प्रकृतिं यान्ति, māmikāṃ prakṛtiṃ yānti) = ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತವೆ (go into my prakriti)
- ಕಲ್ಪಾದೌ ಪುನಃ ತಾನಿ ಅಹಂ ವಿಸೃಜಾಮಿ (कल्पादौ पुनः तानि अहं विसृजामि, kalpādau punaḥ tāni ahaṃ visṛjāmi) = ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೊರತರುತ್ತೇನೆ (at the start of a kalpa I send them forth again)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಕೌಂತೇಯ, ಕಲ್ಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತವೆ. ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೊರತರುತ್ತೇನೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
At the end of a kalpa, O son of Kunti, all beings go into my prakriti. At the start of a kalpa I send them forth again.
ಶ್ಲೋಕ 9.7ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 9.7
ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳ ಚಿತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಈಗ ಭಗವಂತನ ‘ಮಾಮಿಕಾ ಪ್ರಕೃತಿ’, ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂಬ ಪದದೊಂದಿಗೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅದು ಮೂರು ಗುಣಗಳ, ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರಕೃತಿ. ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಅದನ್ನು ‘ಅಪರಾ’ ಎಂದು ಕರೆದಿತ್ತು.
The picture of Brahma’s day and night from the eighth chapter returns here, now with the words ‘mamika prakriti’, my prakriti. For Shankara it is the lower prakriti of the three gunas, which the seventh chapter called ‘apara’.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ಭಗವಂತನ ಶರೀರ. ಅದನ್ನು ‘ತಮಸ್’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ರೂಪಗಳ ವಿಭಾಗ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ‘ಆಸೀದಿದಂ ತಮೋಭೂತಂ’, ಇದೆಲ್ಲ ಕತ್ತಲೆಯಂತಿತ್ತು ಎಂಬ ಮನುಸ್ಮೃತಿಯ ಮಾತನ್ನೂ, ಕತ್ತಲೆ ಪರದೇವತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸುಬಾಲೋಪನಿಷತ್ತಿನ ಮಾತನ್ನೂ ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಪ್ರಳಯವರ್ಣನೆಯನ್ನು, ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ವಿಸ್ತಾರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
For Ramanuja this prakriti is the Lord’s body. It is called ‘tamas’, darkness, where there is no division of name and form. He gives Manu’s words ‘asid idam tamobhutam’, all this was as darkness, and the Subala Upanishad’s saying that darkness becomes one with the supreme deity. Madhva calls this account of dissolution an elaboration that shows the knowledge promised in the first verse.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯದ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಾವು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದಿನನಿತ್ಯ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ, ಋತುಗಳು, ಬೀಜ ಮತ್ತು ಮರ.
We see the cycle of creation and dissolution on a small scale every day: day and night, the seasons, the seed and the tree.
ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲೂ ಇದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಚರ್ಮದ ಜೀವಕೋಶಗಳು, ರಕ್ತಕಣಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಸದಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದು ಹೊಸದಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು, ಬದಲಾವಣೆಯ ಭಯವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಲ್ಲದು.
The same goes on in our bodies. Skin cells and blood cells are renewed without pause. The awareness that ending makes room for the new can ease the fear of change a little.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ