ಭಗವದ್ಗೀತೆ 9.32 ಅರ್ಥ: ಮಾಂ ಹಿ ಪಾರ್ಥ ವ್ಯಪಾಶ್ರಿತ್ಯ

ಹಿಂದಿನ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳು ನಡತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದವು. ಇದು ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಶ್ಲೋಕದ ಮುಖ್ಯ ಮಾತು ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿದೆ: ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನ ‘ಪಾಪಯೋನಯಃ’ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೂ ಮುಂದಿನ ‘ಸ್ತ್ರೀಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು’ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

The two previous verses spoke of conduct. This one speaks of birth and social station. The main point of the verse is in its last line: those who take refuge in him reach the highest goal. But the commentators explain differently the relation between the word ‘papayonayah’ in the first line and the list that follows, ‘women, vaishyas, shudras’.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ‘ಪಾಪಯೋನಿಗಳು ಯಾರು?’ ಎಂದು ಕೇಳಿ ‘ಸ್ತ್ರೀಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು’ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಅವರು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಆ ಪದದ ವಿವರಣೆಯಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಈ ಮೂವರನ್ನೂ ಪಾಪಯೋನಿಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಇವರನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಪಾಪಯೋನಿಗಳು ಎಂದರೆ ಅಂತ್ಯಜರೇ ಮೊದಲಾದ ‘ನಿಕೃಷ್ಟ ಜನ್ಮ’ದವರು, ವೈಶ್ಯರು ಕೃಷಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರು ವೇದಾಧ್ಯಯನದ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದವರು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕದ ಅರ್ಥ ಇದು: ಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದವರನ್ನೂ ಭಕ್ತಿ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಬಿಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ.

Shankara asks, ‘Who are those of sinful birth?’ and answers, ‘women, vaishyas, shudras’. So he reads the list as explaining that word. Ramanuja too, in the same way, names these three as papayonayah. Sridhara Swami separates them into distinct groups: ‘papayonayah’ are those of ‘low birth’ such as the antyajas, vaishyas are those engaged only in farming and the like, and women and shudras are those without access to Vedic study. In his view the point of the verse is this: devotion frees from samsara even those who lack the scriptural qualification. Madhva’s comment on this verse is not in our source text.

ಇಂದಿನ ಓದುಗರಿಗೆ ಈ ಶ್ಲೋಕ ಮತ್ತು ಅದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಅಸಮಾಧಾನ ತರಬಹುದು. ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ತಮ್ಮ ಕಾಲದ ಸಮಾಜವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರೆದರು. ಇಂದಿನ ಅನೇಕ ಓದುಗರು ಶ್ಲೋಕದ ಕೊನೆಯ ಮಾತಿಗೇ ಒತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಯಾರೂ ಹೊರಗುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕದ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನೂ ಬದಲಿಸದೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸರಿ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದು ಈ ಪುಟದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ.

This verse and its commentaries may trouble today’s reader. The classical commentators wrote with the society of their own time in mind. Many readers today place the weight on the verse’s closing words: no one is left out, and all who take refuge reach the highest goal. Here we have given the meaning of the verse and the commentaries without altering them. It is not the work of this page to decide which of these readings is right.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಕೊನೆಯ ಮಾತು ಯಾರನ್ನೂ ಹೊರಗಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟು, ಲಿಂಗ, ಉದ್ಯೋಗ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಕಾಶ, ಯಾವುದೂ ಆ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅದರ ಭರವಸೆ.

The closing words of this verse leave no one out. Its assurance is that birth, gender, occupation and access to education are no bar to that path.

ಸತ್ಸಂಗ, ಭಜನೆ, ದೇವಾಲಯ, ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಯಾವ ಸಮುದಾಯದ ಸ್ಥಳವೇ ಆಗಲಿ, ಬಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಬಗೆಯ ಸ್ವಾಗತ ಸಿಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಇಂದು ಬದುಕುವ ಒಂದು ರೀತಿ.

Whether it is a satsang, a bhajan group, a temple or a hospital, making sure that everyone who comes receives the same welcome is one way of living this verse today.