ಭಗವದ್ಗೀತೆ 4.33 ಅರ್ಥ: ಶ್ರೇಯಾಂದ್ರವ್ಯಮಯಾದ್ಯಜ್ಞಾಜ್ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞಃ

ಯಜ್ಞಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಇದು ತೀರ್ಮಾನ. ಎಲ್ಲವೂ ಯಜ್ಞವೇ, ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು. ಏಕೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

This is the verdict on the list of sacrifices. All of them are sacrifice, but the sacrifice of knowledge is above them all. The acharyas give different reasons why.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಕಾರ ದ್ರವ್ಯಮಯ ಯಜ್ಞ ಫಲವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞ ಹೊಸ ಫಲವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವೂ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋಗುತ್ತದೆ, 2.46ರ ಹೋಲಿಕೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರು ತುಂಬಿದಾಗ ಸಣ್ಣ ಕೊಳಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋಗುವಂತೆ. ಛಾಂದೋಗ್ಯ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ‘ಜನರು ಮಾಡುವ ಒಳ್ಳೆಯದೆಲ್ಲ ಅವನನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ’ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಆಧಾರವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

For Shankara, the material sacrifice produces a fruit, while the sacrifice of knowledge produces no new fruit. The fruits of all actions are absorbed into knowledge, as in the image of 2.46, where small ponds are absorbed when water floods everywhere. He cites the Chandogya Upanishad sentence ‘whatever good people do, all of it goes to him’.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆಕ್ಷೇಪಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞವೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆಯಲ್ಲವೇ? ಹೌದು, ಆದರೆ ಆತ್ಮರೂಪವಾದ ಜ್ಞಾನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ, ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Sridhara Swami answers a subtle objection. Does not the sacrifice of knowledge also depend on the working of the mind? Yes, but knowledge, which is the Self’s own nature, is only made manifest in the mind; the mind does not produce it.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನು ಒಂದೇ ಕರ್ಮದ ಎರಡು ಅಂಶಗಳ ನಡುವಿನ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ದ್ರವ್ಯದ ಅಂಶವೂ ಜ್ಞಾನದ ಅಂಶವೂ ಇದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಅಂಶ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಕರ್ಮದೊಳಗೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ಜ್ಞಾನವೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಕ್ವವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ‘ಅಖಿಲ’ ಎಂದರೆ ಉಪಾಸನೆ ಮೊದಲಾದ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಫಲ ಜ್ಞಾನವೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

Ramanuja reads this as a comparison between two aspects of the same action. Action has a material aspect and a knowledge aspect, and of the two the knowledge aspect is superior. Knowledge practised within action itself ripens step by step. Madhva says ‘in its entirety’ means together with its parts such as worship, and that its fruit is knowledge itself.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಕ್ರಿಯೆಯ ಹೊರರೂಪಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಮುಖ್ಯ. ಒಂದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಆಳವಾಗಿ ತಿಳಿದವನ ಕೆಲಸ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

The understanding behind an act matters more than its outward form. Two people may give the same treatment, but the work of one who deeply understands why he is giving it is of another kind.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಓದು ನಮಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ. ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೆಲಸದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸದೊಳಗೇ, ಅದನ್ನು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅದು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

Ramanuja’s reading is practical for us. We need not look for understanding outside our work. It grows within the work, as we do it attentively.