ಭಗವದ್ಗೀತೆ 4.37 ಅರ್ಥ: ಯಥೈಧಾಂಸಿ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ದೋಣಿಯ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೊರತೆ ಇತ್ತು ಎಂದು ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೋಣಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಸಮುದ್ರ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ದಾಟಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಈ ಅಗ್ನಿಯ ಹೋಲಿಕೆ.

Sridhara Swami notes that the boat image of the previous verse had a gap. A boat carries one across the sea, but the sea remains. To prevent the mistaken idea that wrongdoing is only crossed and not destroyed, the image of fire follows.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಮಿತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ದೇಹವನ್ನು ಶುರುಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ, ಅಂದರೆ ಪ್ರಾರಬ್ಧ, ಆಗಲೇ ಫಲ ಕೊಡಲು ಶುರುಮಾಡಿರುವುದರಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ಮುಗಿಯಬೇಕು. ಜ್ಞಾನ ಸುಡುವುದು ಇನ್ನೂ ಫಲ ಕೊಡಲು ಶುರುಮಾಡದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು: ಹಿಂದಿನ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳದ್ದು, ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವುದು. ಜ್ಞಾನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ ನೇರವಾಗಿ ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಬೀಜವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Shankara marks an important limit. The karma that began this body, prarabdha, has already started to bear fruit and must be exhausted by being lived through. What knowledge burns is karma that has not yet begun to bear fruit: that of many past lives, that done before knowledge arose, and that done along with knowledge. He also makes clear that knowledge does not burn karma directly like firewood; it renders it seedless.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳೂ ‘ಪ್ರಾರಬ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳು’ ಎಂದೇ ಓದುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಜೀವಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಕರ್ಮರಾಶಿಯನ್ನು ಆತ್ಮಯಾಥಾತ್ಮ್ಯಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಅಗ್ನಿ ಸುಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ನಮಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.

Sridhara Swami likewise reads ‘all actions other than prarabdha’. Ramanuja says the fire of knowledge of the self’s true nature burns the heap of karma gathered in the individual self from beginningless time. In the text available to us, Madhva has no separate comment on this verse.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಾರಬ್ಧದ ಮಾತು ನಮ್ಮ ಅನುಭವಕ್ಕೂ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೂ, ಆಗಲೇ ಚಲನೆಗೊಂಡ ಕೆಲವು ಪರಿಣಾಮಗಳು ತಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ.

Shankara’s point about prarabdha fits our experience. Even after a great understanding comes into a life, some consequences already set in motion continue on their course.

ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆ ಇದೆ. ಧೂಮಪಾನ ಬಿಟ್ಟ ದಿನದಿಂದ ಹೊಸ ಹಾನಿ ನಿಲ್ಲಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ, ಅಪಾಯವೂ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆಗಲೇ ಆಗಿರುವ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಉಳಿಯಬಹುದು. ಅದರಿಂದ ಬದಲಾವಣೆಯ ಬೆಲೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Medicine has a parallel. From the day someone stops smoking, new damage begins to stop and the risk falls over time. But some changes that have already happened may remain. That does not lessen the worth of the change.