ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ತ್ರಿಭಿರ್ಗುಣಮಯೈರ್ಭಾವೈರೇಭಿಃ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್।
ಮೋಹಿತಂ ನಾಭಿಜಾನಾತಿ ಮಾಮೇಭ್ಯಃ ಪರಮವ್ಯಯಮ್ ॥ 13 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
त्रिभिर्गुणमयैर्भावैरेभिः सर्वमिदं जगत्।
मोहितं नाभिजानाति मामेभ्यः परमव्ययम् ॥ 13 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
tribhirguṇamayairbhāvairebhiḥ sarvamidaṃ jagat|
mohitaṃ nābhijānāti māmebhyaḥ paramavyayam || 13 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಏಭಿಃ ತ್ರಿಭಿಃ ಗುಣಮಯೈಃ ಭಾವೈಃ (एभिः त्रिभिः गुणमयैः भावैः, ebhiḥ tribhiḥ guṇamayaiḥ bhāvaiḥ) = ಈ ಮೂರು ಗುಣಮಯ ಭಾವಗಳಿಂದ (by these three states made of the gunas)
- ಮೋಹಿತಮ್ ಇದಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ (मोहितम् इदं सर्वं जगत्, mohitam idaṃ sarvaṃ jagat) = ಮೋಹಗೊಂಡ ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು (this whole world, deluded)
- ಏಭ್ಯಃ ಪರಮ್ ಅವ್ಯಯಂ ಮಾಮ್ (एभ्यः परम् अव्ययं माम्, ebhyaḥ param avyayaṃ mām) = ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ ನನ್ನನ್ನು (me, beyond these and imperishable)
- ನ ಅಭಿಜಾನಾತಿ (न अभिजानाति, na abhijānāti) = ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ (does not recognise)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಈ ಮೂರು ಗುಣಮಯ ಭಾವಗಳಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು, ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವ, ಎಂದೂ ಕ್ಷಯಿಸದ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Deluded by these three states made of the gunas, this whole world does not recognise me, who am beyond them and imperishable.
ಶ್ಲೋಕ 7.13ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 7.13
ಎಲ್ಲವೂ ಭಗವಂತನಿಂದಲೇ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಜನರು ಅವನನ್ನು ಏಕೆ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ? ಈ ಶ್ಲೋಕ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ‘ಅನುಕ್ರೋಶ’, ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವನ ಕನಿಕರವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಗುಣಗಳ ವಿಕಾರಗಳಾದ ರಾಗ, ದ್ವೇಷ, ಮೋಹಗಳು ವಿವೇಕವನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಿವರಣೆ.
If everything comes from the Lord, why do people not recognise him? This verse answers that question. Shankara sees in it the Lord’s ‘anukrosha’, his compassion for the world. Attachment, aversion and delusion, which are modifications of the gunas, cover up discernment, he explains.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಒಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅನಂತ ಆನಂದಸ್ವರೂಪನಾದ, ಸದಾ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುವ ಭಗವಂತ ಇದ್ದರೂ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹಾಳಾಗುವ ಗುಣಮಯ ವಸ್ತುಗಳೇ ಜನರಿಗೆ ಭೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Ramanuja points to an irony. Though the Lord is there, infinite bliss and ever the same, it is things made of the gunas, perishing in a moment, that seem enjoyable to people. The next verse, he adds, gives the reason for this state of affairs.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಇನ್ನೊಂದು ಮೋಹವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗುಣಮಯವಾದ ತಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಗವಂತನ ದೇಹವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಜನರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಗುಣಗಳ ಆಚೆಯವನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ‘ಕೇವಲೋ ನಿರ್ಗುಣಶ್ಚ’ ಎಂಬ ಶ್ವೇತಾಶ್ವತರದ ಮಾತನ್ನು ಅವರು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Madhva identifies another delusion. Seeing their own bodies made of the gunas, people assume the Lord’s body must be the same. To show that he is beyond the gunas he quotes the Shvetashvatara’s ‘kevalo nirgunash cha’.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಣ್ಣದ ಕನ್ನಡಕಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವುದುಂಟು. ಕನ್ನಡಕ ಕಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿರುವುದೇ ನಮಗೆ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ಜಗತ್ತಿನ ಬಣ್ಣವೇ ಅದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ.
The three gunas are sometimes compared to tinted glasses. We forget that the glasses are on our eyes, and then take their tint to be the colour of the world.
ತುಂಬ ದಣಿದಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಕಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ನಿದ್ರೆ ಮುಗಿಸಿ ಎದ್ದಾಗ ಅದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ಡ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ದಣಿವಿನ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡದೆ ಬೆಳಗಿನವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ಈ ಶ್ಲೋಕದಿಂದ ಕಲಿಯಬಹುದಾದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾಠ.
When we are very tired everything looks hard, and after a night’s sleep the same problem looks smaller. Waiting until morning instead of making big decisions on an exhausted night is one small lesson we can take from this verse.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ