ಭಗವದ್ಗೀತೆ 8.3 ಅರ್ಥ: ಅಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮಂ

ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಮೂರು ಚಿಕ್ಕ ಉತ್ತರಗಳು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಪದವೂ ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅರ್ಥ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ‘ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮ ಯೋಗ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಮೊದಲ ಪದಗಳಿಂದಲೇ ಬಂದಿದೆ.

Three short answers to three questions. But each word takes a different meaning among the acharyas. The chapter’s name, Akshara Brahma Yoga, comes from the opening words of this verse.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ಎಂದರೆ ನಾಶವಿಲ್ಲದ ಪರಮಾತ್ಮ. ಗಾರ್ಗಿಗೆ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಹೇಳಿದ ‘ಈ ಅಕ್ಷರದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ’ ಎಂಬ ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕದ ಮಾತು ಅವರ ಆಧಾರ. ಇಲ್ಲಿನ ಅಕ್ಷರ ಓಂಕಾರವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಓಂಕಾರವನ್ನು ಹದಿಮೂರನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಸ್ವಭಾವ ಎಂದರೆ ಅದೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರತಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮವಾಗಿ ಇರುವುದು. ವಿಸರ್ಗ ಎಂದರೆ ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಚರು, ಪುರೋಡಾಶ ಮೊದಲಾದವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು, ಅದೇ ಜೀವಿಗಳ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ.

For Shankara the Imperishable is the Supreme Self that never decays. His authority is the Brihadaranyaka, where Yajnavalkya tells Gargi, ‘under the rule of this Imperishable’. The Imperishable here is not Om, since the thirteenth verse speaks of Om separately. Svabhava is that same Brahman present in each body as the inner self. Visarga is the offering of oblations such as charu and purodasha to the gods in sacrifice, and that is what causes beings to be born.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಅರ್ಥ ಬೇರೆ. ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ‘ಪರಮ ಅಕ್ಷರ’ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಜೀವಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪ. ಸ್ವಭಾವ ಎಂದರೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ, ಆದರೆ ಆತ್ಮವಲ್ಲದ ಪ್ರಕೃತಿ, ಅಂದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ವಾಸನೆಗಳು. ಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಛಾಂದೋಗ್ಯದ ಪಂಚಾಗ್ನಿವಿದ್ಯೆ ಹೇಳುವ, ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷ ಸಂಬಂಧ. ಮುಮುಕ್ಷುಗಳು ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದದ್ದಾಗಿಯೂ ಉಳಿದೆರಡನ್ನು ಬಿಡಬೇಕಾದದ್ದಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Ramanuja reads it differently. For him the ‘supreme Imperishable’ here is the individual self in its own nature, freed from prakriti. Svabhava is prakriti, which clings to the self but is not the self: the subtle elements and the tendencies. Karma is the union of man and woman that causes human birth, as the Chandogya’s teaching of the five fires describes. Those who seek liberation must know the first as what is to be attained, and the other two as what is to be left behind.

ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಪರಮ ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮವೇ. ‘ಪರಮ’ ಎಂಬ ವಿಶೇಷಣ ವೇದ ಮೊದಲಾದವನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ ‘ಅಕ್ಷರ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯದಿರಲು. ಸ್ವಭಾವ ಎಂದರೆ ಜೀವ, ಸದಾ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುವ ‘ಸ್ವ’ ಎಂಬ ಭಾವ. ವಿಸರ್ಗ ಎಂದರೆ ಜೀವಗಳನ್ನೂ ಜಡ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಈಶ್ವರನ ವಿಶೇಷ ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಿಯೆ. ಈ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸರಿ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದು ಈ ಪುಟದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ.

For Madhva the supreme Imperishable is Brahman itself. The word ‘supreme’ is there so that the Veda and the like are not taken as the ‘imperishable’ meant here. Svabhava is the jiva, the being called ‘own’, which always remains of one kind. Visarga is the Lord’s special act of creation that brings forth both the jivas and insentient things. Deciding which of these meanings is right is not the work of this page.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಒಂದೇ ಪದಕ್ಕೆ ಮೂರು ದೊಡ್ಡ ಆಚಾರ್ಯರು ಮೂರು ಅರ್ಥ ಕೊಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಗೊಂದಲವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು ಗ್ರಂಥದ ಆಳದ ಗುರುತು. ಒಂದು ಪದ ಎಷ್ಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೋ ಅಷ್ಟು ಬಾರಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಬಹುದು.

It can be confusing to see three great acharyas give three meanings to the same word. But it is a mark of the depth of the text. A word that opens in many directions can be thought about as many times.

ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ರಿಪೋರ್ಟನ್ನು ಇಬ್ಬರು ತಜ್ಞರು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡುವುದುಂಟು. ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರ ಕಾರಣಗಳನ್ನೂ ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯುವುದು, ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರ ಮಾತನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿ ಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಳ್ಳೆಯದು.

In medicine too, two specialists sometimes read the same report differently. In such cases it is better to hear and understand the reasons of both than to hold blindly to what one of them says.