ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಯಚ್ಚಾಪಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಬೀಜಂ ತದಹಮರ್ಜುನ।
ನ ತದಸ್ತಿ ವಿನಾ ಯತ್ಸ್ಯಾನ್ಮಯಾ ಭೂತಂ ಚರಾಚರಮ್ ॥ 39 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन।
न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥ 39 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
yaccāpi sarvabhūtānāṃ bījaṃ tadahamarjuna|
na tadasti vinā yatsyānmayā bhūtaṃ carācaram || 39 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಅರ್ಜುನ (अर्जुन, arjuna) = ಅರ್ಜುನನೇ (O Arjuna)
- ಯತ್ ಚ ಅಪಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಬೀಜಂ ತತ್ ಅಹಮ್ (यत् च अपि सर्वभूतानां बीजं तत् अहम्, yat ca api sarvabhūtānāṃ bījaṃ tat aham) = ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಬೀಜ ಯಾವುದೋ ಅದೂ ನಾನೇ (whatever is the seed of all beings, that I am)
- ಮಯಾ ವಿನಾ ಯತ್ ಸ್ಯಾತ್ (मया विना यत् स्यात्, mayā vinā yat syāt) = ನಾನಿಲ್ಲದೆ ಇರಬಲ್ಲ (that could exist without me)
- ತತ್ ಚರಾಚರಂ ಭೂತಂ ನ ಅಸ್ತಿ (तत् चराचरं भूतं न अस्ति, tat carācaraṃ bhūtaṃ na asti) = ಅಂಥ ಚರಾಚರ ವಸ್ತು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ (no being, moving or unmoving, exists)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಅರ್ಜುನ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಬೀಜ ಯಾವುದೋ ಅದೂ ನಾನೇ. ನಾನಿಲ್ಲದೆ ಇರಬಲ್ಲ ಚರಾಚರ ವಸ್ತು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Whatever is the seed of all beings, that too I am, O Arjuna. There is no being, moving or unmoving, that could exist without me.
ಶ್ಲೋಕ 10.39ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 10.39
ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಾರಾಂಶಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ‘ಬೀಜ’ವನ್ನು ಮೊಳೆಯುವಿಕೆಯ ಕಾರಣ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೆಯ ಸಾಲು ಅವರಿಗೆ ವಿಭೂತಿಗಳ ಸಂಕ್ಷೇಪ: ನಾನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದರೆ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ಆತ್ಮವಿಲ್ಲದ, ಶೂನ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಮದಾತ್ಮಕ, ಅವನನ್ನೇ ಆತ್ಮವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವುದು.
Here the list reaches its summary. Shankara calls the ‘seed’ the cause of sprouting. For him the second line sums up the glories: if I withdraw, anything becomes soulless and empty. So everything has me as its Self.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ‘ಅಹಮಾತ್ಮಾ ಗುಡಾಕೇಶ’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾದ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿ ಅದೇ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಬೀಜ, ಕಾಣುವುದೂ ಕಾಣದಿರುವುದೂ, ಅವನೇ. ಆತ್ಮನಾಗಿ ಅವನು ಇಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದ ‘ವಿಶ್ವರೂಪ, ಅನಂತಗತೇ’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
Ramanuja links this verse to verse twenty: the list that began with ‘aham atma gudakesha’ ends here in the same spirit. He is the seed of all beings in every state, visible and invisible. Without him as their Self, nothing exists. Madhva quotes the hymn from the Mokshadharma that begins ‘vishvarupa, anantagate’.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲೂ ‘ಬೀಜಂ ಮಾಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ’ (7.10) ಎಂಬ ಮಾತು ಬಂದಿತ್ತು. ಬೀಜ ಚಿಕ್ಕದು, ಅದರೊಳಗಿನ ಸಾಧ್ಯತೆ ಅಪಾರ.
The seventh chapter too said ‘bijam mam sarvabhutanam’ (7.10). A seed is small, and the possibility within it is boundless.
ಪ್ರತಿ ಮಗುವೂ ಒಂದು ಬೀಜದಂತೆ. ಸರಿಯಾದ ಪೋಷಣೆ, ಪ್ರೀತಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದರೊಳಗಿನ ಸಾಧ್ಯತೆ ಅರಳುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭದಿಂದ ಎರಡು ವರ್ಷದವರೆಗಿನ ಮೊದಲ ಸಾವಿರ ದಿನಗಳ ಪೋಷಣೆ ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Every child is like a seed. With good nourishment, love and education, the possibility within it blossoms. Medicine tells us that nutrition in the first thousand days, from pregnancy to the age of two, matters greatly for a child’s growth.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ