ಭಗವದ್ಗೀತೆ 10.6 ಅರ್ಥ: ಮಹರ್ಷಯಃ ಸಪ್ತ ಪೂರ್ವೇ

ಇಲ್ಲಿಂದ ವಿಭೂತಿಗಳ ಮೊದಲ ಉದಾಹರಣೆ: ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಗಳು. ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಭೃಗು ಮೊದಲಾದವರು ಎಂದು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು, ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು, ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಮಹಾಭಾರತದ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಮರೀಚಿ, ಅತ್ರಿ, ಅಂಗಿರಸ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠ.

Here begins the first example of the glories: the sages and Manus who carry creation forward. Shankara, Ramanuja and Sridhara Swami say the seven great sages are Bhrigu and the others. Madhva gives the list from the Mokshadharma section of the Mahabharata: Marichi, Atri, Angiras, Pulastya, Pulaha, Kratu and Vasishtha.

‘ನಾಲ್ವರು’ ಯಾರು ಎಂಬಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಗಳು ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೂ ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರಿಗೂ ಇವರು ಸಾವರ್ಣಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನಾಲ್ವರು ಮನುಗಳು. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮೊದಲಾದ ಮೊದಲ ನಾಲ್ವರು ಮನುಗಳು, ಏಕೆಂದರೆ ಈಗಿನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮುಂದೆ ಬರುವ ಮನುಗಳಿಂದ ಬಂದವರು ಎನ್ನುವುದು ಸರಿಯಾಗದು. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ‘ನಾಲ್ವರು’ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನುಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಸನಕ ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ವರು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ, ಮನುಗಳು ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮೊದಲಾದವರು.

The readings part on who the ‘four’ are. For Shankara and Ramanuja they are the four Manus called Savarni. For Madhva they are the first four Manus, Svayambhuva and the others, since it would not fit to say that the present creatures came from Manus yet to come. Sridhara Swami separates the ‘four’ from the Manus and reads them as the four great sages Sanaka and the others, the Manus being Svayambhuva and the rest.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ‘ಮದ್ಭಾವಾಃ’ ಪದಕ್ಕೆ ಸುಂದರ ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ನನ್ನ ಭಾವವೇ ಅವರ ಭಾವ, ಅಂದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವವರು. ಈ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸರಿ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದು ಈ ಪುಟದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ.

Ramanuja gives the word ‘madbhavah’ a lovely sense: my disposition is their disposition, that is, they act in keeping with my will. It is not the work of this page to decide which of these readings is right.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರ ಗೋತ್ರದ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಋಷಿಗಳ ನೆನಪು ಉಳಿದಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಪರಂಪರೆಗೂ ಒಂದು ಮೂಲವಿದೆ.

The memory of these sages lives on in the gotra names of many of us. Every family and every tradition has a source.

ನಮಗೆ ಮೊದಲು ಬಂದವರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೆನೆಯುವುದು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಒಂದು ರೂಪ. ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬರೆದಿಡುವುದು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕೊಡಬಹುದಾದ ಸಣ್ಣ ಕಾಣಿಕೆ.

Remembering the gifts of those who came before us is a form of gratitude. Listening to the stories of the elders at home and writing them down is a small gift we can pass on to the next generation.