ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ಯಾಮಿಮಾಂ ಪುಷ್ಪಿತಾಂ ವಾಚಂ ಪ್ರವದಂತ್ಯವಿಪಶ್ಚಿತಃ।
ವೇದವಾದರತಾಃ ಪಾರ್ಥ ನಾನ್ಯದಸ್ತೀತಿ ವಾದಿನಃ ॥ 42 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
यामिमां पुष्पितां वाचं प्रवदन्त्यविपश्चितः।
वेदवादरताः पार्थ नान्यदस्तीति वादिनः ॥ 42 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
yāmimāṃ puṣpitāṃ vācaṃ pravadantyavipaścitaḥ|
vedavādaratāḥ pārtha nānyadastīti vādinaḥ || 42 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ಯಾಮ್ ಇಮಾಮ್ (याम् इमाम्, yām imām) = ಯಾವ ಈ (this which)
- ಪುಷ್ಪಿತಾಮ್ (पुष्पिताम्, puṣpitām) = ಹೂವು ಬಿಟ್ಟ, ನೋಡಲು ಚೆಂದದ (flowery)
- ವಾಚಮ್ (वाचम्, vācam) = ಮಾತನ್ನು (speech)
- ಪ್ರವದಂತಿ (प्रवदन्ति, pravadanti) = ಆಡುತ್ತಾರೆ (utter)
- ಅವಿಪಶ್ಚಿತಃ (अविपश्चितः, avipaścitaḥ) = ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರು (the undiscerning)
- ವೇದವಾದರತಾಃ (वेदवादरताः, vedavādaratāḥ) = ವೇದದ ಫಲಶ್ರುತಿಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವರು (delighting in the reward-passages of the Veda)
- ಪಾರ್ಥ (पार्थ, pārtha) = ಓ ಪಾರ್ಥ (O Partha)
- ನ ಅನ್ಯತ್ ಅಸ್ತಿ (न अन्यत् अस्ति, na anyat asti) = ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ (there is nothing else)
- ಇತಿ ವಾದಿನಃ (इति वादिनः, iti vādinaḥ) = ಎಂದು ಹೇಳುವವರು (who say)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಪಾರ್ಥ, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರು, ವೇದದ ಫಲಶ್ರುತಿಗಳಲ್ಲೇ ರಮಿಸುವವರು, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವವರು, ನೋಡಲು ಚೆಂದದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Partha, the undiscerning, who delight in the reward-passages of the Veda and say that there is nothing else, utter this flowery speech.
ಶ್ಲೋಕ 2.42ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 2.42
ಈ ಶ್ಲೋಕ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ಶ್ಲೋಕದವರೆಗೆ ಹರಿಯುವ ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದ ಮೊದಲ ಭಾಗ. ಪುಷ್ಪಿತ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ‘ಹೂವು ಬಿಟ್ಟ ಮರದಂತೆ ಶೋಭಿಸುವ, ಕೇಳಲು ರಮಣೀಯವಾದ’ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಇನ್ನೂ ಹರಿತವಾದ ಚಿತ್ರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ವಿಷದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೊಗಸಾದದ್ದು. ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಮಾತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ: ಹೂವು ಮಾತ್ರ ಫಲ, ಕಾಯಿ ಇಲ್ಲ.
This verse is the first part of a single sentence that runs to verse 44. For the word pushpitam Shankaracharya gives the sense of a tree in flower, pleasant to hear. Sridhara Swami offers a sharper image: like a poisonous creeper, lovely only at first. Ramanujacharya is brief: the flower is the whole fruit, there is no more.
ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ನಿಲುವು ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಾರ್ಹ. ವೇದಗಳು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಿಲುವು, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಟೀಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವವರು ಆ ಮೇಲ್ಪದರವನ್ನೇ ಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥವೆಂದು ತಿಳಿದವರು. ‘ಇಲ್ಲಿ ವೇದವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.
Madhvacharya’s position here is worth special notice. He holds that the Vedas speak indirectly, and that those criticised here are the ones who take that surface sense for the whole meaning. He writes plainly that the Veda itself is not being set aside.
ಇದನ್ನು ವೇದ ನಿಂದನೆ ಎಂದು ಓದುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಟೀಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಗ್ರಂಥವಲ್ಲ, ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಓದುವ ಒಂದು ಕ್ರಮ. ನಲವತ್ತಾರನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನೇ ವೇದಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
It would be a mistake to read this as an attack on the Veda. What is criticised is not the text but a way of reading it. In verse 46 Krishna gives the Vedas their place again.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಬಯಸಿರುವುದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಗ್ರಂಥದ ಒಂದು ಸಾಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ. ಇಡೀ ಗ್ರಂಥ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಕಷ್ಟ.
It is easy to pick one line from a text to justify what we already wanted. It is hard to look at what the whole text says.
ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ಸರಳ: ನನಗೆ ಹಿತವಲ್ಲದ ಸಾಲನ್ನೂ ನಾನು ಅದೇ ಗ್ರಂಥದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಬಲ್ಲೆನೇ? ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ಓದುತ್ತಿರುವುದು ಗ್ರಂಥವನ್ನಲ್ಲ, ನನ್ನನ್ನೇ.
The test is simple: can I also quote, from the same book, the line that does not suit me? If not, what I am reading is not the book but myself.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ