ಭಗವದ್ಗೀತೆ 2.45 ಅರ್ಥ: ತ್ರೈಗುಣ್ಯವಿಷಯಾ ವೇದಾ

ಈ ಶ್ಲೋಕ ಮೂರು ದರ್ಶನಗಳು ಮೂರು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಡುವ ಜಾಗ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ತ್ರೈಗುಣ್ಯ ಎಂದರೆ ಸಂಸಾರವೇ, ಮತ್ತು ವೇದಗಳು ಬೆಳಗಿಸುವ ವಿಷಯ ಅದು. ಹಾಗಾಗಿ ನಿಸ್ತ್ರೈಗುಣ್ಯನಾಗು ಎಂದರೆ ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗು ಎಂದು ಅವರು ಸೂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

This is the verse at which the three schools set out in three directions. For Shankaracharya traigunya means worldly existence itself, and that is what the Vedas illuminate. So to become nistraigunya is, in his brisk reading, to become free of desire.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಓದು ವೇದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಕರುಣೆಯದು. ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ಸು, ತಮಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಜನರೇ ಇಲ್ಲಿ ತ್ರೈಗುಣ್ಯ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಸೂಚಿತರು. ವೇದಗಳು ತಾಯಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರವರ ಗುಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಿತವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ರಜಸ್ಸು ತಮಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿರುವವರು ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ. ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅವರ ಸಲಹೆ: ಈಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತ್ವ ಹೆಚ್ಚಿದೆ, ಅದನ್ನೇ ಬೆಳೆಸು, ಮೂರರ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಡ.

Ramanujacharya’s reading is remarkably tender towards the Vedas. The word traigunya here points to people in whom sattva, rajas or tamas predominates. With more affection than a mother, he says, the Vedas teach each person the good that suits their make. Were it not so, those in whom rajas and tamas run high would be lost with no road at all. His counsel to Arjuna is this: sattva is now high in you, so grow that, and do not grow the mixture of the three.

ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಮತ್ತೆ ಪರೋಕ್ಷದ ಮಾತನ್ನೇ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ. ವೇದಗಳು ಮುಖತಃ ಸ್ವರ್ಗಾದಿ ಫಲಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ ಅವುಗಳ ತಾತ್ಪರ್ಯ ಬೇರೆ. ಆ ಪ್ರಾತೀತಿಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭ್ರಾಂತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ ಎಂಬುದು ಅವರ ಓದು, ಮತ್ತು ‘ಇಲ್ಲಿ ವೇದಪಕ್ಷ ನಿಷೇಧವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಅವರು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯೋಗ ಎಂದರೆ ಸಿಗದಿರುವುದನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು, ಕ್ಷೇಮ ಎಂದರೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮೂವರೂ ಒಂದೇ.

Madhvacharya returns to his theme of indirect speech. Although the Vedas speak on their surface of heaven and such fruits, their purport lies elsewhere. Do not be deluded by that apparent sense, he says, and he insists that the authority of the Veda is not being set aside here. On yoga as the getting of what one does not have and kshema as the guarding of what one has, all three agree.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

ಗಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಪಾಡುವುದು, ಈ ಎರಡರಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವಸ್ತು ಸಿಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಿಂತೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.

Getting and guarding take the larger share of a life. The moment a thing is acquired, the worry of keeping it begins.

ಈ ಶ್ಲೋಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಸಾಡಿ ಎನ್ನುತ್ತಿಲ್ಲ. ಗಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಾಪಾಡುವಿಕೆಯೇ ದಿನದ ಪೂರ್ಣ ಕೆಲಸವಾಗಬಾರದು ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಒಂದು ಜಾಗ ಉಳಿದಿರಬೇಕು.

This verse is not telling us to throw everything away. It is saying that getting and guarding should not become the whole of the day. Some room has to be left beyond them.