ಭಗವದ್ಗೀತೆ 6.44 ಅರ್ಥ: ಪೂರ್ವಾಭ್ಯಾಸೇನ ತೇನೈವ

‘ಅವಶೋಽಪಿ’, ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಎಂಬ ಮಾತು ಗಮನಾರ್ಹ. ಹಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ ಒಂದು ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಒಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವಿನಾಯಿತಿಯನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬಲವಾದ ಅಧರ್ಮ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಯೋಗದ ಸಂಸ್ಕಾರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಕ್ಷಯಿಸಿದಾಗ ಯೋಗಸಂಸ್ಕಾರ ತಾನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಶುರುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದರೂ ಅದು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

‘Even without his will’ is notable. The old practice carries him like a current. Shankara also states an honest exception: if he has done wrong stronger than it, the impression of yoga is covered for a while. But when that is spent, the impression of yoga starts to work again of itself; however long the time, it is not destroyed.

‘ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮ’ದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರು ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅದು ವೇದ ಹೇಳುವ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲ. ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿದವನೂ ಅದನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ, ಇನ್ನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನು. ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ‘ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ದಾಟುವುದು’ ಎಂದರೆ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೇರುವುದು, ಮತ್ತು ‘ಜಿಜ್ಞಾಸು’ ಎಂದರೆ ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿಯಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ತೀವ್ರ ಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳವನು.

The acharyas part on the meaning of ‘shabda-brahman’. For Shankara it is the fruit of the rites the Veda prescribes. Even one who merely wishes to know yoga goes beyond it; how much more one established in yoga and practising it. For Madhva going beyond shabda-brahman means reaching the Supreme Brahman, and ‘one who seeks to know’ is one with an intense wish to know yoga.

ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಅರ್ಥ ಬಹಳ ವಿಶಿಷ್ಟ. ಅವರಿಗೆ ‘ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮ’ ಎಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ: ದೇವ, ಮನುಷ್ಯ, ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶ, ಸ್ವರ್ಗ ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಹೆಸರಿಸಬಹುದಾದದ್ದು. ಅದನ್ನು ದಾಟುವುದು ಎಂದರೆ ಆ ಯಾವ ಹೆಸರಿಗೂ ಸಿಗದ, ಜ್ಞಾನಾನಂದವೇ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸೇರುವುದು.

Ramanuja’s reading is very distinctive. For him shabda-brahman is prakriti: what can be named by words such as god, man, earth, sky and heaven. Going beyond it means reaching the self, whose nature is knowledge and bliss alone and which none of those names can reach.

ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.

‘ಅವಶ’ ಎಂಬ ಪದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಳಸುತ್ತೇವೆ: ಬೇಡವೆಂದರೂ ಕೈ ಸಿಗರೇಟಿನ ಕಡೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಶ್ಲೋಕ ಅದೇ ನಿಯಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

We usually use ‘without one’s will’ for bad habits: the hand goes to the cigarette though we say no. This verse reminds us that the same law applies to good habits.

ಅಭ್ಯಾಸ ಎರಡು ಅಲಗಿನ ಕತ್ತಿ. ನಾವು ಇಂದು ಯಾವುದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಯೋ ನಾಳೆ ಅದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂದು ಈಗಲೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಜಾಣತನ.

Habit is a two-edged sword. What we do again and again today is what will carry us tomorrow. So it is wise to choose now which current to build.