ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ತಸ್ಮಾನ್ನಾರ್ಹಾ ವಯಂ ಹಂತುಂ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ಸ್ವಬಾಂಧವಾನ್ ।
ಸ್ವಜನಂ ಹಿ ಕಥಂ ಹತ್ವಾ ಸುಖಿನಃ ಸ್ಯಾಮ ಮಾಧವ ॥ 37 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ 37 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān |
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava || 37 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ತಸ್ಮಾತ್ (तस्मात्, tasmāt) = ಆದ್ದರಿಂದ (therefore)
- ನ (न, na) = ಇಲ್ಲ (not)
- ಅರ್ಹಾಃ (अर्हाः, arhāḥ) = ಯೋಗ್ಯರು (right, fit)
- ವಯಮ್ (वयम्, vayam) = ನಾವು (we)
- ಹಂತುಮ್ (हन्तुम्, hantum) = ಕೊಲ್ಲಲು (to kill)
- ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ (धार्तराष्ट्रान्, dhārtarāṣṭrān) = ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು (the sons of Dhritarashtra)
- ಸ್ವಬಾಂಧವಾನ್ (स्वबान्धवान्, svabāndhavān) = ನಮ್ಮದೇ ಬಂಧುಗಳಾದ (our own kinsmen)
- ಸ್ವಜನಮ್ (स्वजनम्, svajanam) = ನಮ್ಮವರನ್ನು (our own people)
- ಹಿ (हि, hi) = ನಿಜಕ್ಕೂ (indeed)
- ಕಥಮ್ (कथम्, katham) = ಹೇಗೆ (how)
- ಹತ್ವಾ (हत्वा, hatvā) = ಕೊಂದು (having killed)
- ಸುಖಿನಃ (सुखिनः, sukhinaḥ) = ಸುಖಿಗಳು (happy)
- ಸ್ಯಾಮ (स्याम, syāma) = ಆಗುವೆವು (could we be)
- ಮಾಧವ (माधव, mādhava) = ಓ ಮಾಧವ (O Madhava)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮದೇ ಬಂಧುಗಳಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನಮಗೆ ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ. ಮಾಧವ, ನಮ್ಮವರನ್ನೇ ಕೊಂದು ನಾವು ಹೇಗೆ ಸುಖವಾಗಿರಬಲ್ಲೆವು?
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
So it is not right for us to kill the sons of Dhritarashtra, our own kinsmen. How could we be happy, Madhava, after killing our own people?
ಶ್ಲೋಕ 1.37ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 1.37
ತಸ್ಮಾತ್, ಅಂದರೆ ಆದ್ದರಿಂದ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಅರ್ಜುನ ತನ್ನ ತರ್ಕದ ಒಂದು ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇವರೇ ‘ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ದುರ್ಯೋಧನನ ಕಡೆಯವರು’ ಆಗಿದ್ದರು. ಈಗ ಸ್ವಬಾಂಧವಾನ್, ನಮ್ಮದೇ ಬಂಧುಗಳು. ಹದಿನಾಲ್ಕು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಭಾಷೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ.
With tasmat, therefore, Arjuna reaches one conclusion of his argument. In the twenty-third verse these were the men of the evil-minded Duryodhana. Now they are svabandhavan, our own kinsmen. In fourteen verses Arjuna’s language has changed completely.
ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕದೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಬಹುದು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ‘ಮಾಮಕಾಃ ಪಾಂಡವಾಶ್ಚ’, ನನ್ನವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಎಂದು ತನ್ನವರ ವಲಯವನ್ನು ಕಿರಿದಾಗಿಸಿದ್ದ. ಅರ್ಜುನ ಎದುರಿನವರನ್ನೂ ಸ್ವಬಾಂಧವರೆಂದು ಕರೆದು ಆ ವಲಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಅವನ ತರ್ಕ ‘ನಾವು ಹೇಗೆ ಸುಖಿಗಳಾಗುವೆವು’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಸುಖ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಕಾಣಲು ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಇದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಓದಬಹುದು.
Set this beside the first verse. Dhritarashtra shrank the circle with mamakah pandavashcha, mine and the Pandavas. Arjuna widens it, calling even those opposite our own kinsmen. Besides, his argument rests on the question ‘how could we be happy?’. It can be read beside Krishna’s words in the second chapter about seeing pleasure and pain alike.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರ ವಿರುದ್ಧ ಆಸ್ತಿಯ ಕೇಸನ್ನು ಗೆದ್ದವರು ಆ ಗೆಲುವಿನ ನಂತರ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸುಖವಾಗಿರುತ್ತಾರೆಯೇ? ಕೆಲವರು ಇರಬಹುದು. ಹಲವರ ಪಾಲಿಗೆ ಆ ಗೆಲುವು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
Are those who win a property case against their own siblings truly happy after that victory? Some may be. For many, the victory remains only on paper.
ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸರಳವಾದರೂ ಆಳವಾಗಿದೆ. ಗೆಲುವಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನೇ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ತೆರಬೇಕಾದಾಗ ಗೆದ್ದದ್ದಾದರೂ ಏನು? ಇದಕ್ಕೆ ಗೀತೆ ಕೊಡುವ ಉತ್ತರ ಅರ್ಜುನ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗೆ ಬೆಲೆ ಇದೆ.
Arjuna’s question is simple, and deep. When the price of victory is a relationship, what has been won? The answer the Gita gives is not the one Arjuna expected. But the honesty of asking has its own worth.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ