ಶ್ಲೋಕ (ಕನ್ನಡ)
ನಿಯತಸ್ಯ ತು ಸಂನ್ಯಾಸಃ ಕರ್ಮಣೋ ನೋಪಪದ್ಯತೇ।
ಮೋಹಾತ್ತಸ್ಯ ಪರಿತ್ಯಾಗಸ್ತಾಮಸಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ ॥ 7 ॥
ಶ್ಲೋಕ (ದೇವನಾಗರಿ)
नियतस्य तु संन्यासः कर्मणो नोपपद्यते।
मोहात्तस्य परित्यागस्तामसः परिकीर्तितः ॥ 7 ॥
ಶ್ಲೋಕ (English IAST)
niyatasya tu saṃnyāsaḥ karmaṇo nopapadyate|
mohāttasya parityāgastāmasaḥ parikīrtitaḥ || 7 ||
ಪದಶಃ ಅರ್ಥ
- ನಿಯತಸ್ಯ ತು ಕರ್ಮಣಃ ಸಂನ್ಯಾಸಃ (नियतस्य तु कर्मणः संन्यासः, niyatasya tu karmaṇaḥ saṃnyāsaḥ) = ನಿಯತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡುವುದು (renunciation of prescribed duty)
- ನ ಉಪಪದ್ಯತೇ (न उपपद्यते, na upapadyate) = ಸರಿಯಲ್ಲ (is not proper)
- ಮೋಹಾತ್ ತಸ್ಯ ಪರಿತ್ಯಾಗಃ (मोहात् तस्य परित्यागः, mohāt tasya parityāgaḥ) = ಮೋಹದಿಂದ ಅದನ್ನು ಬಿಡುವುದು (abandoning it out of delusion)
- ತಾಮಸಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ (तामसः परिकीर्तितः, tāmasaḥ parikīrtitaḥ) = ತಾಮಸ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ (is declared tamasic)
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಕನ್ನಡ)
ನಿಯತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಮೋಹದಿಂದ ಅದನ್ನು ಬಿಡುವುದನ್ನು ತಾಮಸ ತ್ಯಾಗ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್)
Renunciation of prescribed duty is not proper. Abandoning it out of delusion is declared tamasic.
ಶ್ಲೋಕ 18.7ರ ವಿವರಣೆContext and commentary on verse 18.7
ಇಲ್ಲಿಂದ ಮೂರು ಬಗೆಯ ತ್ಯಾಗ, ಮೊದಲು ತಾಮಸ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಕಾರ ಅಜ್ಞನಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮದ ಶುದ್ಧಿಕಾರಕತೆ ಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸರಿಯಲ್ಲ. ‘ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದು, ಆದರೂ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂಬುದು ಸ್ವವಿರೋಧ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂಥ ತ್ಯಾಗ ಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಮೋಹವೇ ತಮಸ್ಸು. ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮ ಬಂಧಕವಾದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸರಿ, ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮದ್ದಲ್ಲ.
The three kinds of relinquishment begin here, first the tamasic. According to Shankara, since the ignorant need the purifying power of daily duty, renouncing it is not proper. ‘It must certainly be done, yet I give it up’ is self-contradictory, so such relinquishment is born of delusion, and delusion is tamas. Sridhara Swami shows the difference: renouncing desire-driven action is proper since it binds, but not renouncing daily duty.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ‘ನಿಯತ’ವನ್ನು ನಿತ್ಯ ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಮಹಾಯಜ್ಞಾದಿಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಒಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕಾರಣವನ್ನು 3.8 ರಿಂದ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಕರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ದೇಹಯಾತ್ರೆಯೂ ನಡೆಯದು. ಯಜ್ಞಶೇಷದಿಂದ ನಡೆಯುವ ದೇಹಯಾತ್ರೆ ಸರಿಯಾದ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ‘ಅವರು ಪಾಪವನ್ನು ಉಣ್ಣುತ್ತಾರೆ’ (3.13). ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ.
Ramanuja takes ‘niyata’ as the daily and occasional duties such as the great sacrifices, and gives a practical reason from 3.8: without action even the maintenance of the body would not go on. Sustaining the body on the remains of sacrifice helps right knowledge, otherwise ‘they eat sin’ (3.13). Madhva’s comment on this verse is not in our source text.
ಆಧಾರ: ಹಲವು ಮೂಲಗಳು. ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
Sources: several. Where commentators differ, both readings are given here.
ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆFor life today
ಮೋಹದಿಂದ ಅಗತ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ ಬಿಡುವುದರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉದಾಹರಣೆ: ಗೊಂದಲ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ಇನ್ಸುಲಿನ್, ಮೂರ್ಛೆರೋಗ ಅಥವಾ ಹೃದಯದ ಔಷಧವನ್ನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ.
A medical example of abandoning a necessary duty out of delusion: stopping insulin, epilepsy medicine or heart medicine suddenly out of confusion or fear is dangerous.
ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ‘ದೇಹಯಾತ್ರೆ’ ಮಾತು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ: ದೇಹದ ಆರೈಕೆಯೂ ಕರ್ತವ್ಯ. ಸರಿಯಾದ ಊಟ, ನಿದ್ರೆ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದಾರಿಗೂ ಅಡಿಪಾಯ.
Ramanuja’s word ‘the maintenance of the body’ reminds us that caring for the body is also a duty. Proper food, sleep and treatment are a foundation for the spiritual path too.
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೋ ಬೇರೆ ಪಾಠಾಂತರವೋ ಕಂಡಿತೇ? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
Noticed a mistake or a different reading? Tell us.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರೆಯಿರಿ